امامت پژوهی

امامت پژوهی

تحلیل وضعیت شیعیان اعتقادی در دوران امامت امام حسن‌مجتبی؟ع؟ با محوریت جریان حجر بن عدی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 موسسه معارف اهل بیت
2 پژوهشگاه دارالحدیث
10.22034/jep.2026.524723.1663
چکیده
دوران امامت امام حسن‌مجتبی؟ع؟ به دلیل شرایط سیاسی و اجتماعی که پس از صلح آن‌حضرت با معاویه به وجود آمد، وضعیت شیعیان را متمایز با دوران پیش و پس از آن رقم زد. خفقان و اختناق حاکم بر جریان شیعیان اعتقادی در پی حاکمیت مطلق معاویه سبب شده است برخی از مخالفان اصالت تشیع اعتقادی، منشأ تشیع اعتقادی را پس از دوران امامت آن‌حضرت و هم‌زمان با قیام عاشورا و وقایع پس از آنان بپندارند و پیروان پیشین اهل‌بیت؟عهم؟ را صرفاً شیعیان محبتی تلقی کنند. از این روی بررسی وضعیت شیعیان بخصوص شیعیان اعتقادی در این دوره می‌تواند در برون رفت از این دورهٔ رازآلود تاریخی و رفع اتهام انکار تشیع اعتقادی ما را یاری دهد و از این منظر بررسی وضعیت شیعیان در عصر امام حسن‌مجتبی؟ع؟ از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. دوره‌ای که باورمندان به تشیع اعتقادی همانند دوران امیرالمؤمنین؟ع؟ وجود دارند؛ اما به دلیل شرایط سیاسی و اجتماعی، زمینهٔ فعالیت آشکار شیعیان اعتقادی فراهم نبوده و شیعیان در انزوای سیاسی قرار گرفتند؛ با وجود این، ارتباط فکری و اعتقادی آنان با امام حسن‌مجتبی؟ع؟ قطع نشده و فعالیت‌های اعتقادی ازجمله جریان «حجر بن عدی» در این دوران نشان از حیات فکری تشیع اعتقادی دارد.
کلیدواژه‌ها
موضوعات