«إنّما» بهعنوان یکی از ادات حصر در زبان عربی، فراوان در قرآن کریم ذکر شده است. در دیدگاه برخی مفسران و متکلمان، دلالت معنای حصر در آیهٔ 55 سورهٔ مائده با تردیدهایی مواجه است که اثبات ولایت امیرالمؤمنین؟ع؟ بعد از رسولخدا؟ص؟ را با مناقشاتی روبهرو میکند. برخی با استناد به عدم حصر درمعنای «إنّما»، مفاد آیه را بر همهٔ مؤمنین قابل تعمیم دانسته و واژهٔ «ولی» را صرفا به معنای دوستی و یاری عنوان کردهاند. این پژوهش با روش توصیفی_تحلیلی و رویکرد انتقادی، اقوال پیرامون «إنّما» و نقش آن در دلالت معنای حصر در آیهٔ 55 سورهٔ مائده را مورد ارزیابی قرار داده و معنای وضع شده در این واژه را از دیدگاه علمای علم لغت، نحو، بلاغت، اصول و تفسیر مورد استناد قرار میدهد تا به فهم مردم عصر نزول از این واژه دست یابد. پس از اثبات معنای حصر در این واژه با اتخاذ شرایطی ممکن است حصر حقیقی باشد اما با استدلالهای صورت گرفته حصر نسبی صحیحتر به نظر میرسد.
