بر أساس باور شیعیان، رسول خدا (ص) در غدیر خم أمیرمؤمنان (ع) را به جانشنی بلا فصل خود برگزیده است؛ اما دیگر مذاهب إسلامی مدعیند که در غدیر تنها از لزوم دوست داشتن آن حضرت سخن گفته شده. آن‌ها برای اثبات این برداشت از غدیر، شبهات و سؤالاتی را به صورت گسترده مطرح کرده‌اند. از جمله این که «حضور انصار در سقیفه دلیل بر این است که آنان از حدیث غدیر، امامت برداشت نکرده‌اند، بنابراین در سقیفه بنی ساعده حاضر شده و حکومت را به ابوبکر واگذار کردند. شیعیان در قبال انصار رفتار دو گانه دارند، آن‌ها به دلیل انصار را به دلیل تشکیل سقیفه مرتد می‌دانند؛ اما به خاطر شرکت در جنگ جمل و صفین ستایش می‌کنند». این نوشتار با هدف پاسخگویی به این شبهه، به این سؤال پاسخ خواهد داد که آیا انصار از غدیر ولایت و جانشینی فهمیده بود یا دوستی و محبت؟ همچنین به انگیزه‌های حضور انصار در سقیفه و نیز شرکت آنان در جنگ جمل و صفین خواهد پرداخت. در نگارش این مقاله که با روش توصیفی تحلیلی و با مراجعه به منابع کتابخانه‌ای اهل سنت انجام پذیرفته، به این نتیجه رسیده‌ایم که : 1. حضور گسترده انصار در جنگ جمل و صفین، لوازم و عواقب زیادی برای باورهای مخالفان شیعه دارد؛ انصار برای در امان ماندن از ظلم‌های قریش پیش دستی کردند و در سقیفه جمع شدند3. انصار همان برداشت شیعه از حدیث غدیر را داشته‌اند؛ 4. امیرمؤمنان (علیه السلام) میزان حق و باطل است و شیعیان صحابه را با همین میزان می‌سنجند.