طلبه درس خارج فقه، اصول و حدیث و دانشجوی دکتری قرآن و حدیث
10.22034/jep.2025.430058.1557
چکیده
خداوند متعال در آیه 180 سوره مبارکه اعراف خود را دارای اسماء حسنی معرفی نموده و بندگان را ناگزیر از خواندن و عبادت از طریق آنها نموده است. روایاتی نیز به این نکته اشاره دارند که اهل بیت علیهم السلام خود را اسماء حسنای الهی معرفی نموده اند. در این نوشتار درصدد تبیین مفهوم روایات به روش توصیفی از طریق مطالعات کتابخانه ای بوده ایم و مشخص شد که چه رابطه ای بین اسماء الهی و امامان علیهم السلام وجود دارد. در ابتداء دیدگاه مفسران پیرامون آیه شریفه ذکر شد که عمدتاً درصدد بیان معنای ظاهری آیه بوده اند. در ادامه نظرات شارحان احادیث بیان شد و پس از نقد و بررسی نظرات فوق بدین نتیجه رسیدیم که از آن جایی که به تعبیر آیات و روایات، اسماء الهی طریق عبادت خدای متعال می باشند و همچنین معرفت او از طریق اسماء صورت می گیرد، می توان گفت حقیقت اسم در لسان کتاب و سنت. اهل بیت علیهم السلام می باشند که عبادت خدای متعال تنها از طریق معرفت ایشان میّسر است.
