دانشمندان اهل سنت داعیه دار این نظرند که رسول خدا(صلی الله علیه واله) زمانی که در مسئله ای قصد مشورت با اصحاب خویش را داشت از ابوبکر وعمر به طور ویژه و خاص نظر خواهی می کرد و آنان نظر خویش را بیان می نمودند از همین روی علمای عامه، همین موضوع را دلیل بر افضیلت و تقدم آن دو بر دیگر صحابه دانسته اند و آن دو را از دیگران برای خلافت شایسته تر می دانند. نوشتار حاضر، با هدف تبیین بی پایه بودن دلائل و مویدات اهل سنت برچنین ادعای انحصاری با تکیه بر گزارش های مستند روایی و تاریخی انجام گرفته است ودر پی پاسخ بر این پرسش است که آیا ابوبکر وعمراز چنین جایگاهی نزد پیامبر(صلی الله علیه واله) برخورداربودند در واقع این تحقیق با روش تاریخی – تحلیلی و با استفاده از اسنادی ثابت می کند که اولا: این باوراهل سنت که پیامبر(صلی الله علیه واله) فقط با شیخین به مشورت می نشست ازهیچ گونه اصالتی برخوردار نبوده چرا که حضرت فراوان اهل شور ومشورت بود و در طرح واره مشورتی ایشان، افراد مختلف با طیف های گوناگون اظهار نظر می نمودند و این موضوع اختصاص به شخص خاص ویا طیف ویژه ای نداشت ثانیا: رسول خدا(صلی الله علیه واله) نیاز به مشورت با دیگران نداشت و از این رهگذر چیزی عاید آن حضرت نمی گشت واین نیزاز باب رحمت الهی برای اُمت بود نه از باب احتیاج به آراء مردم.
