بیان مساله: یکی از احادیثی که ابن‎حجر عسقلانی در کتاب «فتح‎الباری» از صحیح بخاری نقل می‌کند، حدیث «سدّوا الابواب الا باب ابی‌بکر»است. ابن‌حجر این حدیث را از چند طریق روایت می‎‎کند وی میگوید: این واقعه تاربخی در اواخر عمر پیامبر اتفاق افتاده است. این مقاله به بازخوانی و نقد این حدیث «در فتح الباری» می‌پردازد.
روش گردآوری این مقاله اسنادی بوده و با روش تحلیلی و نقد مطالب نگاشته شده است.
یافته‌ها: ابن‎حجر با روایت «سدّوا الابواب الا باب ابی‌بکر» در صدد این است تا به فضیلت‎های ابی‌بکراضافه ‌و شایستگی او را برای خلافت بیان کند؛ اما از آن‎جاییکه این روایت معارض با حدیث «سدّوا الابواب الا باب علی» است، راهکارهایی را برای جمع هردو روایت پیشنهاد می‎کند که قابل نقد و بررسی است. از یک سو می‌گوید: دو روایت باید با هم جمع گردد به این شکل که روایت باب علی بعد از هجرت اتفاق افتاده و روایت باب ابی‌بکر در اواخر عمر پیامبر واقع شده است. نگارنده به پاسخ و نقد این مورد و موارد دیگر از دیدگاه‌های ابن‎حجر با مباحث حدیثی و مسلمات تاریخی می‌پردازد.
هدف: نگارنده در صدد نقد و بررسی حدیث «سدّوا الابواب الا باب ابی‌بکر» که در کتاب صحیح بخاری و شرح ابن‎حجر در کتاب فتح ‎الباری است.