در متون دینی، مناقب و فضایل بیشماری برای حضرت زهرا (س) ذکر شده است که برخی از این فضایل همان صفاتی هستند که برای تصدّی منصب امامت لازمند و امام باید آن صفات را دارا باشد. سه صفتِ «علم»، «عصمت» و «افضلیت» که خداوند متعال آن را به اولیا و اوصیای خود عطا میکند، از شروط معتبر امامت است که برای حضرت زهرا (س) اثبات میشود. همچنین «اصطفای الهی» که مقدمۀ اعطای منصب و گزینش الهی است و از مهمترین کمالات و مقامات به شمار میرود، برای ایشان به اثبات میرسد. زدودن ابهامات در رابطه با برخی مقامات حضرت زهرا (س) و دفع توهّم نقصان معنوی ایشان به جهت عدم اطلاق امام بر حضرت زهرا (س)، با توجه به جایگاه معنوی ایشان در نظام اعتقادی، میتواند ضرورت این پژوهش را به خوبی تبیین کند. در مقالة حاضر با روشِ نقلی ـ وحیانی و با رویکردِ توصیفی ـ تحلیلی، ضمن تبیین شاخصههای امامت، به بررسی آنها در بین ویژگیهای حضرت زهرا ÷ پرداخته میشود که تنها نصب الهی برای نصب امامت را در ایشان نمیتوان یافت.
