دانشمندان اهلسنت مدعیاند که رسول خدا (ص) زمانی که در مسئلهای قصد مشورت با اصحابشان را داشتند، از ابوبکر و عمر به طور ویژه و خاص نظرخواهی میکردند و آن دو نظرشان را میگفتند. از همین روی علمای عامه، همین موضوع را دلیل بر افضلیت و تقدم آن دو بر دیگر صحابه دانستهاند و آن دو را از دیگران برای خلافت شایستهتر میدانند. نوشتار حاضر، با هدف تبیین بیپایه بودن دلایل و مؤیدات اهلسنت بر چنین ادعای انحصاری با تکیه بر گزارشهای مستند روایی و تاریخی انجام گرفته و در پی پاسخ به این پرسش است که: آیا ابوبکر و عمر چنین جایگاهی نزد پیامبر (ص) داشتند؟ در واقع این تحقیق با روش تاریخی ـ تحلیلی و با استفاده از اسنادی ثابت میکند که اولاً، این باور اهلسنت که پیامبر (ص) فقط با شیخین به مشورت مینشستند، هیچگونه اصالتی ندارد؛ چراکه حضرت فراوان اهل شور و مشورت بودند و در طرحوارۀ مشورتی ایشان، افراد مختلف با طیفهای گوناگون اظهار نظر میکردند و این موضوع به شخص خاص یا طیف ویژهای اختصاص نداشت؛ ثانیاً، رسول خدا (ص) نیازی به مشورت با دیگران نداشتند و از این رهگذر چیزی عاید آن حضرت نمیگشت و این نیز از باب رحمت الهی برای امت بود، نه از باب احتیاج به آراء مردم.
