بنیاد فرهنگی امامت امامت پژوهی ‪2588-6533 12 2 2023 02 20 Analysis of the Exclusive Consultation Concept of the Messenger of God (PBUH) with the Two Shaykhs تحلیل انگارۀ انحصاری بودن مشورت رسول خدا (ص) با شیخین 149 176 213708 10.22034/jep.2023.213708 FA رضا نظری دانشجوی دکترا Journal Article 2025 01 19 Sunni scholars claim that when the Messenger of God (PBUH) intended to consult his companions on a matter, he specifically sought the opinions of Abu Bakr and Umar, who would then provide their views. Consequently, Sunni scholars have taken this as evidence of the superiority and precedence of these two over other companions, deeming them more suitable for leadership. This paper aims to elucidate the baselessness of the Sunni arguments supporting such an exclusive claim, relying on documented narrations and historical reports. It seeks to answer the question: Did Abu Bakr and Umar hold such a position with the Prophet (PBUH)? In fact, this research employs a historical-analytical method and uses evidence to demonstrate that, firstly, the belief among Sunnis that the Prophet (PBUH) only consulted with the two Shaykhs lacks any authenticity; as the Prophet was known for consulting many individuals from various backgrounds, and this practice was not limited to any specific person or group. Secondly, the Messenger of God (PBUH) did not need to consult others, as he gained nothing from such consultations; this was an act of divine mercy for the community, rather than a necessity for his own understanding of people's opinions.  دانشمندان اهل‌سنت مدعی‌اند که رسول خدا (ص) زمانی که در مسئله‌ای قصد مشورت با اصحابشان را داشتند، از ابوبکر‌‌‌ و عمر به طور ویژه و خاص نظرخواهی می‌کردند و آن دو نظرشان را می‌گفتند. از همین روی علمای عامه، همین موضوع را دلیل بر افضلیت و تقدم آن دو بر دیگر صحابه دانسته‌اند و آن دو را از دیگران برای خلافت شایسته‌‌تر می‌دانند. نوشتار حاضر، با هدف تبیین‌‌ بی‌پایه بودن ‌‌دلایل و مؤیدات اهل‌سنت بر چنین ادعای انحصاری با تکیه بر گزارش‌های مستند روایی و تاریخی انجام گرفته و در پی پاسخ به این پرسش است که: آیا ابوبکر و عمر چنین جایگاهی نزد پیامبر (ص) داشتند؟ در واقع این تحقیق با روش تاریخی ـ تحلیلی و با استفاده از اسنادی ثابت می‌کند که اولاً، این باور اهل‌سنت که پیامبر (ص) فقط با شیخین به مشورت می‌نشستند، هیچ‌گونه اصالتی ندارد؛ چراکه حضرت فراوان اهل شور و مشورت بودند و در طرح‌وارۀ مشورتی ایشان، افراد مختلف با طیف‌های گوناگون اظهار نظر می‌کردند و این موضوع به شخص خاص یا طیف ویژه‌ای اختصاص نداشت؛ ثانیاً، رسول خدا (ص) نیازی به مشورت با دیگران نداشتند و از این رهگذر چیزی عاید آن حضرت نمی‌گشت و این نیز از باب رحمت الهی برای امت بود، نه از باب احتیاج به آراء مردم. https://jep.emamat.ir/article_213708_16e15bd30f2a3e2a8dc25bef80516e09.pdf